Boksen

Met glunderende ogen haal ik je uit de klas. De juf vertelt dat je er zin in hebt!

Als we naar mijn kamer lopen huppel je vrolijk mee. Eenmaal in het kamertje vraag ik wat we gaan doen.

BOKSEN! zeg je. We gaan aan de slag met van heel zacht naar heel hard slaan en andersom. Na een tijdje zeg je dat je moe bent en praten we nog even na over het oplopen van emoties zowel fijne als minder prettige. Samen komen we erachter dat je dit heel goed begrijpt en ook weet toe te passen maar dat de kern van jouw uitdaging ergens anders zit namelijk in fouten mogen maken....

 

Sinds 1,5 jaar gebruik ik boksen als middel tijdens het coachen. Via https://www.bokscoaching.nl/ heb ik een cursusdag gevolgd om te leren hoe je dit kan inzetten.

 

Toen ik bij Horizon jeugdzorg werkte kwam ik voor het eerst in aanraking met boksen en coachen.

Ik werkte als systeemcoach en ons team werkten toen veel samen met het PEL team (project ervarend leren). Voor het PEL team werkte Marco en zijn specialiteit was/is boksen. Vol bewondering heb ik naar Marco gekeken. Vele kinderen, moeders, vaders hebben we samen mogen coachen. De keer dat we ouders die in een behoorlijke pittige echtscheiding lagen hebben laten boksen, is me toch wel het meeste bij gebleven, super spannend, confronterend en het pakte gelukkig goed uit.

 

De laatste jaren bij Horizon waren onzeker. Er was veel gedoe rondom onze afdeling. Dit maakte mij als coach onzeker en ik wist niet meer zo goed wat ik wilde. Ik ben toen gaan zoeken op internet en kwam het bedrijf bokscoaching tegen. Ik was nieuwsgierig of ik ook zou kunnen wat Marco deed met het boksen. Marco is inmiddels niet meer mijn collega maar een goede vriend geworden. Marco was niet heel enthousiast over die cursusdag want tja dadelijk had ik hem niet meer nodig ;-). Ik heb dat nooit zo gezien want ik had juist in gedachten en gehoopt dat we het boksen samen bij Horizon meer konden gaan ontwikkelen. Dat is er helaas nooit van gekomen. Mijn functie en afdeling bestaat inmiddels niet meer en Marco is zijn werkgeluk elders gaan zoeken :-). Ik koester nog steeds de mooie en fijne herinneringen aan mijn tijd bij Horizon jeugdzorg.

 

Ik ben nu anderhalf jaar verder en steeds meer merk ik dat ik mijn eigen manier van boksen en coachen aan het ontwikkelen ben. Het is niet helemaal mijn ding, ben niet idolaat van boksen heb wel eens een lesje gedaan maar ik vind het gewoon een tof middel om in te zetten. Ik kom er steeds meer achter dat ik eigenlijk idolaat ben van het coachen en niet zo zeer van het middel waarmee ik werk. Daarbij ben ik ook niet specifiek in één ding heel goed, heb niet talent voor één sport, zang, schrijven of schilderen ofzo. Ik vind het leuk om te ontdekken wie ik tegenover me heb en daar middelen bij te zoeken wat bij diegene past waardoor diegene zich gehoord en geholpen voelt. Natuurlijk past het ene middel beter bij me dan het andere want het kunnen toepassen overbrengen is wel een kunst. Maar ik geloof dat ik er niet zo goed tegen kan als ik moet kiezen of dat ik één ding perse moet zijn of doen. Misschien was ik in mijn vorige leven heel druk met één ding waardoor ik daar nu een beetje allergisch voor ben, haha.