Deze pagina gaat over onze jongste dochter. 
 

    Op dinsdag 23 maart 2010 wil ze s morgens opstaan en kan ze niet op haar hielen staan, haar handen en vingers zijn opgezwollen.
Naar mate de dag vordert is er geen verbetering. Afspraak gemaakt bij huisarts voor de volgende dag.

Eigen huisarts is niet aanwezig, kunnen wel terecht bij huisarts in opleiding. Op haar handen en vingers zitten ondertussen
rood/paarsachtige plekjes. De huisarts in opleiding doet onderzoek en zegt dat jongste aan beide hielen hielspoor heeft.
Voor de handen heeft ze geen verklaring en ze stuurt ons vervolgens door naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek.
Donderdag kunnen we bellen voor de uitslag. Er wordt o.a. geprikt op de reuma factor.

Donderdag: Nee geen reuma factor aanwezig dus dat is goed. De huisarts in opleiding geeft als advies mee om het nog even aan
te kijken en als jongste na het weekend nog last heeft, dan moesten we maar terug komen. Ondertussen heeft jongste dochter heel veel pijn aan haar handen en voeten, ze kan nog steeds niet op haar hielen staan.

Vrijdag: Wederom huisarts gebeld en geïnformeerd of we bij eigen huisarts afspraak konden maken. Gelukkig we konden meteen komen.
Hielspoor blijkt onzin te zijn. Iemand die op dezelfde dag iets aan de handen en voeten krijgt is geen toeval. Huisarts denk dat het EEM is en stuurt ons dezelfde dag nog door naar de Dermatoloog. De dermatoloog werpt 1 blik op haar handen en zegt meteen, nee dat is het niet. Wat het wel is weet hij niet meteen. Hij laat weer wat bloed afnemen voor onderzoek. Afspraak gemaakt voor maandag 29 maart.

Maandag 29 maart: Weer geprikt op reumafactor en nog een reumawaarde. Uit de bloedwaarde blijkt dat de ontstekingswaarde wat verhoogd is. Hij weet nog steeds niet wat er aan de hand is. Ze kan nog steeds niet op haar hielen staan. Dermatoloog vind dat haar handen koud zijn en vraagt of winterhanden in de familie voorkomt. Dit is niet zo. Er wordt een nieuwe afspraak gemaakt voor maandag
12 april.

Maandag 12 april: De dermatoloog vind het het meest op winterhanden lijken en hij geeft een zalfje mee tegen winterhanden. Haar hielen zijn inmiddels beter, maar ze heeft nog verschillende plekjes op haar handen. De dermatoloog haalt een stukje weefsel weg uit een plekje uit haar vinger. Dit is enorm pijnlijk.

De dermatoloog concludeert dat ze een soort winterhanden heeft. Ze heeft ontstekingen op de vaten. Ze krijgt tabletjes mee voor winterhanden want daar lijkt het het meeste op. Ze is al een paar weken plekjes vrij.

Tijdens de meivakantie in Egypte krijgt ze weer last van plekjes op haar vingers. Op 1 vinger zit het pijnlijkste plekje wat ze tot nu toe gehad heeft. Na de vakantie maar weer naar de dermatoloog, want winterhanden in Egypte, dat kan toch niet.

Op 17 mei kunnen we weer naar de dermatoloog. Hij heeft inmiddels specialisten-overleg gehad en nu weet hij wat onze jongste dochter heeft.

Ze heeft een soort reuma van de huid, de Latijnse naam is
Peri Artrtis Nodosa zie Wikipedia
 

Peri-arteriïtis nodosa

Ontsteking van de kleinere slagaders met o.a. slechte doorbloeding, vermagering, moeheid en maag-darm-klachten



Het is een tijdje rustig, Jongste heeft nergens last van. Soms denkt ze dat ze weer een plekje heeft, natuurlijk is ze daar best bang voor.
We hebben met haar afgesproken dat we niet in paniek raken als je ergens een rood vlekje krijgt. Het is pas een plekje als het rood/paars is, licht verdikt en ontzettend pijnlijk is.

Op zaterdag 10 juli heeft ze een plekje aan de zijkant van haar borst. Ze heeft er de hele dag pijn aan want de beugel van haar BH drukt op het plekje. Ik maak een afspraak bij de dermatoloog. We kunnen pas vrijdag terecht. Die vrijdag is de pijn een stuk minder en is het plekje aan het weggaan. De meeste plekjes zijn na een weekje wel weg. De dermatoloog is heel resoluut en kort erover, dat was geen plekje dat was een ontstoken haarzakje.

Week 46-2010

Jongste werd deze week van haar fiets gereden, ze valt hard, ze vangt zich voornamelijk op met rechts. De dag erna komen er 2 rode plekjes op haar linkerhand en vinger. 's Middags worden de plekjes paars maar niet pijnlijk, de volgende dag zijn ze weer weg.

Soms krijgt ze wel rode plekjes maar deze worden niet pijnlijk en gaan na 1 dag weer weg.

Info van huisarts: Handen goed warm houden, investeren in goede handschoenen. Zeldzame aandoening. Als ze geluk heeft komt het niet meer terug.

2011
Helaas tijdens de mei vakantie in Egypte krijgt ze weer een rood en zeer pijnlijk plekje onder haar voet. Eerst twijfel ik nog, het kan ook iets anders zijn. De volgende dag is alle twijfel weg. Op de zijkant van haar kleine teen zit ook een rood vlekje. Beide vlekjes worden

paars en zijn iets verdikt



Gelukkig zijn de plekjes na een paar dagen weer weg.
Wat is er aan deze week vooraf gegaan. Spanningen omdat ze voor de eerste keer ging duiken in Egypte, spanningen voor het naderende eindexamen. Lichamelijke klachten waren een week voor de vakantie begonnen in de vorm van obstipatie, hier heeft ze nu nog last van (nu= 1 week na de meivakantie).

Nieuwe afspraak gemaakt met de dermatoloog.
 





De dermatoloog schrijft een gel voor "Diprolene". Tijdens het Pinksterweekend ( 12-06-2011) krijgt ze een plekje op haar teentje. Het hele teentje staat strak.


Natuurlijk zijn we de zalf vergeten mee te nemen. Pas de tweede dag begint ze met smeren. Ze merkt geen resultaat, net als anders blijft het pijnlijk en is het plekje na 'n week verdwenen. Je vraagt jezelf af, waarom? Ze heeft wel wat spanningen, gaat ze slagen of zakken voor haar VMBO-tl. Geen last van obstipatie. Verder geen bijzonderheden, alleen dat we weer op vakantie waren.


Woensdag 27 juli (in Spanje) Manon krijgt plekje op linkervoet, op de tweede teen van links.

Zondag 11 september plekje op rechter middelvinger.

Oktober: Manon is allemaal moe, toch maar langs huisarts, heeft het soms met bovenstaande te maken, NEE zegt de vervangend huisarts want volgens haar dossier staat op de brief van de dermatoloog dat ze winterhanden heeft........................